devrim evrim nevrim

nevrim dönüyor işte.

farkında olmadan öyle hatalar yapıyorsunuz ki... şu an bu yatakta yatıyor olmam, bir şekilde ehliyet alma hakkı kazanmış fakat bu süreçte fren mesafesi kavramını yitirmiş bir aptalın marifeti.

bu marifetin bana olan etkisi ise kırık bir sağ kalça, zor bir ameliyat ve yaşım itibari ile uzadıkça uzamış bir istirahat dönemi. iyice kronikleşen ağrılarım da cabası.

bu satırı yazıyor olmam bile tek bir aptallığın yarattığı zincirleme etkinin sonucu.

aptallığınız yüzünden her gün aynı yemeği yiyormuş gibi hissediyorum. yarı zamanlı hemşire eşliğinde, ortopedik yatak üstü, müzik ile tatlandırılmış zaman ziyanı. ve sanırım önümüzdeki iki ay içerisinde menü değişmeyecek.

ondan sonra istirahat dönemimin sonlanması ile birlikte bu zamanı zorunlu seçilmiş sorgulama sürecim sona erecek ve sizlere veda edeceğim. merak etmeyin yazdıklarım kendileri benden bağımsız bir sebepten silinene kadar burada kalacak.

zaten benim için bu satırları yazıyor olmanın çok bir önemi yok. bu yazdıklarımın sizler üzerinde etkisinin farkındayım. ama şu an sizler benim zirvesinde oturduğum dağın yamaçlarındaki bir patikadasınız. daha karşınıza tek bir duvar bile çıkmadı fakat emin olun, çıkacak.

ve tırmanmanız gerekecek. ama beyninizde taşıdığınız o kadar çok safra var ki... o safraları atamayanlarınız bu duvarda asılı kalacak ve daha ilk duvarın arkasını bile göremeden pes edecek.

safralarından kurtulmayı başaranlarınız ise tırmandıkça çok sert rüzgarlara maruz kalacak. ve emin olun, titreyeceksiniz. teninizin ilk defa tattığı bu sert rüzgarlara yenik düşeceksiniz. geriye kalan pek azınız ise zirveyi görecek.

yazık ki hiç biriniz buraya ulaşamayacak.